¿Es lo mismo un Certificado de profesionalidad que un Título de Formación Profesional ?

Compañeras/os del Grupo 12 del #POLAB20, ahi va mi reflexión sobre los certificados de profesionalidad y los títulos de formación profesional, y unas recomendaciones de cara a orientación relativa a la formación. 

Asi mismo os invito a comprobar si cumpliríais los requisitos para poder impartir "los famosos certificados de profesionalidad".

 

Comenzamos?

La mayoría de la formación para desempleados va dirigida a la obtención de un certificado de profesionalidad. Y no todo el mundo tiene acceso a esta formación porque no cumple los requisitos, sobre todo los académicos, como es poseer la ESO (nivel 2). Esto provoca que se haya creado una leyenda urbana que "si yo obtengo un certificado de profesionalidad (da igual el nivel) ya tengo el ciclo".

Los certificados de profesionalidad, regulados por el Real Decreto 34/2008, de 18 de enero,  son el instrumento de acreditación oficial de las cualificaciones profesionales del Catálogo Nacional de Cualificaciones Profesionales en el ámbito de la administración laboral.

Estos certificados, acreditan el conjunto de competencias profesionales que capacitan para el desarrollo de una actividad laboral identificable en el sistema productivo sin que ello constituya regulación del ejercicio profesional. 

La Formación Profesional se regula por el Real Decreto 1147/2011, de 29 de julio. Esta formación profesional del sistema educativo es el conjunto de acciones formativas que tienen por objeto la cualificación de las personas para el desempeño de las diversas profesiones, para su empleabilidad y para la participación activa en la vida social, cultural y económica. (Art.1.2 Real Decreto 1147/2011, de 29 de julio).

Los Ciclos Formativos contienen en su currículo diversos módulos Profesionales (asignaturas) de carácter teórico-práctico (en porcentajes diversos: desde algunos puramente teóricos a otros totalmente prácticos) y se completan con el Módulo Profesional de Formación en Centros de Trabajo (FCT), prácticas que se desarrollan en una empresa entre 300 y 400 horas y que, al igual que los demás Módulos del Ciclo Formativo es imprescindible superar para conseguir el título. Aqui os dejo el enlace as los folletos informativos de los ciclos.

Diferencias entre FPO y Ciclos

Para impartir la formación de los módulos formativos de los certificados de profesionalidad, los formadores deberán reunir los requisitos específicos de cada certificado, llamados PRESCRIPCIONES DE LOS FORMADORES, que vienen publicados en los BOE dónde se publican cada uno de ellos (Normalmente, requisitos de titulación, experiencia profesional en el ámbito de la unidad de competencia (año o años) y competencia docente.

Elaboración Propia

A modo de ejemplo, el Certificado de Profesionalidad SS0208 Atención sociosanitaria a personas dependientes en instituciones sociales, que suelo impartir. Os invito a que echeis un ojo y podais comprobar si cumplis con estas prescripciones docentes y reviseis la estructura, unidades de competencia, módulos formativos,etc.

Para impartir formación en centros dependientes de la Consellería de Cultura, Educación e Universidade teríamos que superar o proceso selectivo correspondente e no caso de ser nun centro privado contar cunha acreditación para impartir docencia en centros privados de Galicia.

Saber más:

• Folleto informativo: conoce el INCUAL, las cualificaciones y el Sistema Integrado de Formación Profesional.
• Todo FP
  
• Portal de empleo da Consellería de Emprego e Igualdade
  

REFLEXIÓNS SOBRE A INICIATIVA EMPRENDEDORA por @nogueira_cla

 Bo día, tomo prestada a palabra dentro de este blogue realizado pol@s compañeir@s do grupo 12 do #POLAB20.

Quérome centrar en achegarvos un pouco ao mundo do autoemprego e ao asesoramento no mesmo como parte integrante e tamén fundamental da orientación laboral. 

Dende o meu punto de vista, coido que é imprescindíbel facerlle ver a persoa que desexa emprender que o máis importante para levalo a cabo é ter unha idea clara, delimitada, coñecida e pola que esté disposta a asumir riscos. Ademáis, é fundamental que a súa única inquedanza para con o proxecto sexa o mesmo e non outras motivacións (como subvencións, falta doutras saídas laborais...).

A creatividade e a innovación é clave no éxito empresarial, tamén, a exploración dun mercado no que non se teña competencia. Como exemplo, póñovos o caso do Circo do Sol cuxo proxecto tivo e ten un gran éxito xa que creou un mercado ad hoc para o que non contaba con competidores, facéndose o referente. Estes atoparon a súa fórmula máxica ao conseguir que aqueles aos que non lles gustaba o circo acudisen a velo, é dicir, reinventáronse a fixeron algo diferente (eliminaron os animais e o humor grotesco e empregaron sofisticación e a riqueza intelectual do teatro). A estratexia que utilizaron coñécese como "océano azul". Achégovos un vídeo que conta a súa historia e transformación e que reflicte o que vos quero transmitir con estas verbas. 

 

Se queredes saber máis en canto a outras iniciativas que empregaron esta estratexia e que tiveron gran acollemento podedes consultar as webs, a modo de exemplo, de:

• Ximnasios adicados só para mulleres: Curves.
• Aspiradores de fogar creados a partir dun modelo empregado para a industria: Dyson. 
• Creación do Ipad ou do Ipod, como novedades non existentes no mercado: Apple. 

Espero que vos parecera entretida a miña visión do mundo do emprendemento. Grazas por deixarme tomar parte do voso blogue, ata outra!

REFLEXIÓNS DUNHA ORIENTADORA LABORAL NA SÚA MAIORÍA DE IDADE por @mlopcor

Un faro sempre é un bo lugar ao que chegar

Despois de case vinte anos traballando en diferentes entidades non lucrativas en servizos de orientación laboral (ben sexa con mulleres, persoas con adiccións, persoas reclusas ou ex reclusas, persoas migrantes, perceptores/as de prestacións non contributivas, persoas con discapacidade, etc.) podo concluír e conclúo as seguintes valoracións con respecto a diferentes aspectos do noso desempeño profesional:

- O valor social xenerado pola orientación laboral é indiscutible. A necesidade existente de recursos de orientación laboral profesionais e rigorosos que presten os seus servizos de maneira personalizada e desde unha perspectiva de impacto positivo e transformador nas persoas orientadas é cada vez máis evidente, neste contexto cambiante e fráxil no que desenvolvemos a nosa actividade desde hai uns anos.

- A reciclaxe profesional e inquietude polo coñecemento dos/as profesionais de orientación debe de ser unha máxima no noso día a día. Adaptar as intervencións ás necesidades, expectativas e circunstancias particulares da persoas demandantes constitúe a liña de saída desde a que programar o resto das accións.

- É relativamente fácil deixarse levar pola rutina na nosa profesión, estandarizar as intervencións de orientación e delegar na persoa en busca de emprego a responsabilidade do éxito de todo o proceso; ou ben adoptar unha postura de superioridade con respecto ao que “se ten que facer”, ao que “se ten que sentir”, “ao camiño que hai que seguir”, “ao esforzo necesario para conseguir resultados” ou, no peor dos casos, “as renuncias e apostas que se teñen que executar” para que se alcancen os obxectivos que nós cremos que son os válidos.

A travesía da busca de emprego

 

- As políticas activas de emprego programadas pola Administración ou as entidades sociais colaboradoras (enténdanse todas aquelas de información + formación + busca activa) adoecen do descoñecemento da realidade cotiá dos servizos de orientación laboral e sempre van un paso por detrás das transformacións socioeconómicas. Nun bucle constante de causa-efecto kantiano, estas iniciativas “obrigan” a encorsetar ás persoas desempregadas naquelas accións e/ou programas que desde un ente omnisapiense (aí vos deixo este neoloxismo) se financian. Só hai que pensar nas dificultades coas que nos atopamos á hora de cubrir as prazas en determinadas especialidades dos AFD, da formación para persoas traballadoras ocupadas, nos programas integrados de emprego, nos programas de garantía xuvenil, etc.

- As persoas desempregadas adoitan buscar o “logro inmediato” e delegar nos servizos de orientación a consecución dos seus obxectivos profesionais. Á marxe das valoracións que se poden facer do esforzo e tempo investido nas actividades de busca activa, temos que ter en conta que cando se recorre a apoio e acompañamento profesional é porque se descoñecen as canles ou procedementos existentes na contorna ou simplemente porque se necesita un apoio moral extra no momento que se está a vivir. Se cando unha persoa acude aos servizos médicos non sae da consulta cunha receita que lle pauta “vaia probando estes tratamentos a ver cal lle vai ben para a súa enfermidade” ou cando imos a un avogado/a tampouco nos resolven os nosos problemas legais indicándonos “léase estas leis a ver se nalgunha encaixa o seu caso e algún xulgado acepta a súa demanda”, as persoas desempregadas tampouco teñen que facer un exercicio maiúsculo, e que en moitas ocasións non está ao seu alcance por diversas circunstancias externas que escapan ao seu control, para conseguir un emprego digno.      

Gustaríame saber que pensades vós. Sen dúbida o máis enriquecedor deste #POLAB20 é o feedback que nos podemos dar uns a outros/as. Aprender xuntos/as é mellor que facelo por separado.

Saber máis:

O papel da Orientación Laboral.

Reinvención Profesional.

Pelfil de competencias del Orientador/a Laboral.

Orientación Laboral con Perspectiva de Xénero

O pasado tres de outubro, tivemos a oportunidade de asistir ó seminario web Orientación para a Igualdade e a Inclusión Sociolaboral, da man de Margot Valcarce Fernández da que quitamos unha serie de conclusións que queremos compartir.

Na orixe da loita pola igualdade laboral entre homes e mulleres hai que facer énfasis en tres focos principais de acción:

1. Visibilizar o xénero como estructura de poder
2. Visibilizar o papel hexemónico do varón en todos os ámbitos
3. Visibilizar as estructuras e mecanismos ideolóxicos que sosteñen a discriminación e a inclusión

Aínda representando á metade da poboación, as mulleres tiveron un papel invisible na Historia da Humanidade. Sufriron e seguimos sufrindo marxinación social e laboral e falta de recoñecemento público. Poñemos como exemplo a Olimpia de Gouges, autora da Declaración dos Dereitos da Muller (1971), que morreu dous anos despois por manterse firme ós seus ideais.

No caso da orientación laboral, adquire ademais unha función social moi relevante, pois se plantexa o desafío de fomentar a igualdade entre homes e mulleres en función das decisións que se desexen tomar dentro da carreira profesional, o que implica romper cos roles e estereotipos de xénero, antes, durante e despois da inserción laboral. 

Con respeto ao desenvolvemento da identidade profesional das mulleres, as diferenzas de xénero na elección de estudos e profesión, na aceptación do traballo e na promoción profesional, pode verse reforzada, neutralizada ou modificada coas actuacións das/os orientadoras/es laborais.

A realidade é que o emprego das mulleres é de peor calidade como consecuencia da concepción sesgada do seu rol na sociedade, aínda con concepcións herdadas do androcentrismo e do patriarcado. 

A perpectiva de xénero convírtese así nun instrumento de análise co que identificamos:

• Os diferentes tipos de prexuicios e discriminacións presentes no mercado laboral, que impactan na inclusión das mulleres, como son a discriminación directa (cando as regulacións, leis e políticas exclúen explícitamente por opinión política, estado civil ou sexo), a discriminación indirecta (cando as normas e prácticas aparentemente neutrais teñen efectos negativos nun número desproporcionado de membros dun grupo con independencia de se cumpren ou non cos requerimentos do traballo), a discriminación vertical (poucas mulleres nos niveis xerárquicos superiores) e discriminación horizontal (feminización dalgúns sectores productivos). Neste sentido é interesante destacar o informe da Fundación BBVA sobre a inserción laboral dos universitarios.

• Os sesgos sociais como por exemplo, que as mulleres producen menos, que supoñen maiores custos para as empresarias e os empresarios, que enferman con maior frecuencia porque son máis febles ou que non saben tomar decisións. 

• Todo isto provoca que se lle outorgue maior valor a o traballo realizado polo homes, a existencia da división sexual do traballo ou a construción do xénero por parte das persoas traballadoras e empresarias e empresarios (Reskin & Padavic, 1994, p. 6 y ss.).

Imaxe 1
Fonte: Ideal

• Aprendemos que para contribuír a mellorar a empregabilidade das mulleres en situación de vulnerabilidade, dende a nosa posición de orientadoras/es, debemos centrarnos en tres obxectivos:

• Impulsar os aspectos persoais, enfatizando no empoderamento, motivación, autoestima, recoñecemento dos seus intereses e identificando as súas competencias.

• Mellorar a cualificación proporcionando información sobre formación, asesoramento, acompañamento e apoio. 

• Axudar a recoñecer os seus dereitos laborais.

• En canto as actitudes dunha ou dun profesional da orientación laboral, destacamos as seguintes: 

• Escoita activa.

• Capacidade de observación.

• Rexistro da información recollida. 

• O patrón a seguir na orientación laboral recorre as seguintes áreas funcionais:

Imaxe 2
Elaboración propia a partir da presentación de Margot Valcarce

SABER MÁIS:

• Glosario de términos relacionados coa Transversalidade de Xénero.
• Olas do Feminismo.
• A división sexual do traballo.

• Instituto da Muller e para a Igualdade de Oportunidade

• Lei Orgánica 3/2007, de 22 de marzo, para a igualdade efectiva de mulleres e homes
  


WAKELET:

A continuación, poderás acceder o Wakelet onde se recollen todos os chíos relacionados con este seminario sobre Orientación para a Igualdade e a Inclusión Sociolaboral.

A miña presentación: Rubén Lemos Figueiras

 Boas! Son Rubén

 Son de Vilagarcía de Arousa. Estudei Relacións Laborais e Recursos Humanos en Santiago e despois me mudei a Coruña por traballo, onde cursei un máster en Recursos Humanos e dirección de persoas.

Alí me din de conta de que xa me interesaba a orientación laboral dende xa fai tempo, e unha persoa deume a oportunidade de traballar con ela, atopando así un novo camiño.

Actualmente me atopo en prácticas en Fundación Equipo Humano

Un dos meus libros favoritos é "La Fundación"

(vala a redundancia)

Deixovos un pouquiño de música da boa!

A miña presentación profesional: Mar Rodríguez Alonso

 

Boas! Son Mar Rodríguez, cursei estudios na USC, concretamente a diplomatura en Educación Social. Pertenzo á 2ª promoción, así que como imaxinaredes.....xa fai uns aniños que rematei!. Dende entón, trato de actualizarme constantemente realizando formación complementaria para contar con ferramentas actualizadas para o desempeño do meu traballo diario. Isto foi o que me levou a matricularme no posgrao de Orientación Laboral.

Neste contexto, para realizar diferentes tarefas TIC, creei o meu avatar, máis ou menos a semellanza miña:

Aquí estou!

 

 

 

 

Comecei a miña andadura profesional traballando no programa Mentor, de inserción sociolaboral  de rapaces maiores de 16 anos tutelados ou en garda pola Xunta de Galicia, con medidas xudiciais e/ou en conflicto social. Posteriormente pasei a traballar como informadora xuvenil no Concello de Celanova (Ourense), durante un período de 8 anos. A partir de 2012, volvín ó campo da orientación laboral, estando vinculada ata a actualidade ó Concello de Celanova con cargo á subvención IOBE. Tamén son responsable de impartir docencia nos módulos tranversais de orientación laboral e igualdade de xénero en obradoiros de emprego.

A continuación, déixovos o enlace a un video sobre selección de persoal da empresa Heineken (máis ben, unha estratexia de marketing, entendo). Xa ten uns aniños, pero gústame seguir empregándoa nas sesións de orientación laboral, sobre todo na parte motivacional:

 Para rematar, deixando xa de lado as cuestións profesionais, coméntovos que unha das miñas afeccións favoritas é a lectura. Son fiel seguidora de Isabel Allende, levo lido todos os seus libros varias veces, pero un dos que máis me gusta é "Inés del alma mía" (non en van, teño unha nena que leva ese nome). Déixovos o enlace para descargalo en pdf:

Inés del alma mía PDF

Un saúdo agarimoso para tod@s!

 

Mi presentación: Noelia Varela Suárez

Bienvenida o Bienvenido a mi primera entrada en este blog. Dado que me estoy iniciando en este mundo, voy a empezar presentándome.

Mi nombre es Noelia Varela Suárez, pero prefiero que me llamen Noe. Nací en Culleredo hace 25 años y desde pequeña siempre quise dedicarme a algo que implicara ayudar a las demás personas. Es por eso por lo que enfoqué mi educación en eso. Estudié el Grado en Educación Social en la Universidad de Santiago de Compostela, el Ciclo Superior en Integración Social en el CIFP Ánxel Casal – Monte Alto y el Certificado Profesional de Docencia de la Formación para el Empleo. Además, actualmente estoy cursando el Posgrado de Especialización en Orientación Laboral.

En cuanto a mi experiencia profesional, esta se centra principalmente en la función de Monitora de Ocio y Tiempo Libre. Pero posiblemente te estarás preguntando ¿Qué quiere hacer esta mujer en un futuro? Pues ahora lo explico. 

Las prácticas profesionales que realicé en las distintas formaciones siempre estuvieron ligadas al ámbito de la diversidad funcional o discapacidad, por lo que pude ver como se trabajaba con ellas y como se las orientaba laboralmente. Fue en eso momentos en los que supe con certeza que me gustaría trabajar en este ámbito por varios motivos:

• Evitar el aislamiento tras la escolarización obligatoria.

• Guiarlas en el proceso de construcción de su “yo” profesional y en la adquisición de habilidades sociales.

• Luchar contra las barreras de desigualdad, sobre todo cuando hablamos de mujeres con discapacidad, ya que sufren una doble discriminación.

• Ofrecerles un servicio de calidad.

Para terminar este post, os dejo a continuación algunas otras píldoras informativas sobre mí:

• Soy voluntaria y referente en varios programas en Cruz Roja.

• Me gusta la música electrónica.

• Me gusta leer, principalmente novela negra (estas son algunas de las que leí recientemente):

• Abarca, N. y Garrido, V. (2012). Crímenes exquisitos. Barcelona: Ediciones Versatil S.L.

• Donoghue, E. (2016). La habitación. Barcelona: Debolsillo. 

• Hawkins, P. (2018). La chica del tren. Barcelona: Planeta. 

Después de toda esta parrafada, espero que sepas algo más de mí. Y como probablemente no me pongas cara, simplemente te diré que sí fuera un personaje de Snoopy, sería algo tal que así:

¡Gracias por leer el blog!